Γυμνή εφηβεία*
_____________________
Ο παραδαρμός της Αστραπής π’ ακόμη δεν άστραψε, αλλά, γυμνή, θαρρείς, απ’ το φως της, βούτηξε στην αέρινη σκοτεινιά π’ αλυχτάει. -Βασανιστικός καιρός, σίγουρα. -Δύσκολος : τότε, τώρα και πάντοτε.
***
Σαν συνήλθε κάπως, γύρεψε το σάπιο κουφάρι μονάχη της : μετά το έσυρε μουσκίδι ως τον διπλανό κήπο με τις βιολέτες στους αφρούς, και το ‘θαψε βιαστικά – βιαστικά χωρίς να θρηνήσει.
***
Ύστερα από χρόνους ατέλειωτους -λυσσώδεις οι θύελλες-, φάνηκε στον αργυρό θόλο πριν τη μεγάλη νεφέλη, ένα εύδρομο φως που ποτέ δεν ακούστηκε, καθώς, ποτέ του δεν μπόρεσε να μιλήσει. Μόνο Ήταν Εκεί.
Και συνεχίζει να Είναι -χωρίς, φυσικά, να Είναι.
*© / 2018 / ΣΠΥΡΟΣ Χ. ΤΑΓΚΑΣ /SPYROS CHAR. TAGKAS / HELLAS – GREECE – E.U
