ΠΟΙΗΣΗ & ΠΟΙΗΣΕΙΣ / Αποστολή στο σβησμένο χρόνο…
Αποστολή στον σβησμένο χρόνο
Ένας στρατιώτης με αλουμινένιες σωλήνες αντί για βραχίονες, έκαμε το βήμα -χωρίς, ασφαλώς, βήμα, και ξεκάρφωσε από το αγκαθωτό πλέγμα που μας χώριζε με το σβησμένο χρόνο, ένα πουλί από κάρβουνο. Θάνατος χωρίς δάκρια μες την παχιά και αιώνια κάπνα των θορύβων : το πουλί ήρθε σκοτωμένο πριν σκοτωθεί απ’ τα ουρλιαχτά της αβύσσου.
***
Οι άλλοι στρατιώτες ετοίμασαν γρήγορα – γρήγορα ένα σάπιο φέρετρο, δουλεμένο βεβαίως περίτεχνα, και το απέθεσαν με μια κίνηση χωρίς κίνηση, στην σατέν χυμένη επένδυση.
***
Απ’ τ’ άλλα φυλάκια (τότε), ακούστηκε μια βοή που, τελικά, έφτασε ως εμάς ως πλήρη σιωπή. Μας αποκοίμισε όλους η χλαλοή της και ήταν γελοίο, πλέον, -μάταιο, να γίνει ταφή. Κάποια στιγμή, αίφνης, σαν να ξυπνήσαμε, αλλά, αυτό που είδαμε ήταν, ίσως, και να μη το δούμε : Το πουλί είχε καρφωθεί πάλι στο αγκαθωτό πλέγμα χωρίς να το βλέπουμε και μετά χάθηκε προς τα κει απ’ όπου ήρθε σκοτωμένο.
_
©2020 / ΣΠΥΡΟΣ Χ. ΤΑΓΚΑΣ /SPYROS CHAR. TAGKAS / HELLAS – GREECE – E.U
_
🌿🌿🌿
