Ραγισμένο Τζούκμποξ
Γυάλινη προθήκη νεκρών απ’ έναν Κόσμο π’ ακόμη κ’ οι ίδιοι, ποτέ τους δεν γύρεψαν. Συρμάτινοι και άλλοι Χάλκινοι (από το φως) Στρατιώτες, παρελαύνουν παράδοξα – χωρίς τις στολές και τα όπλα μαζί τους. Κρατάνε τα πόδια και τα κεφάλια τους υπό μάλης, αλλά, αλίμονο, κι αυτό, κανένας δεν το ‘πε, καθώς, κανένας δεν γνώριζε. Έτοιμοι δείχνουν, θαρρείς, και αποφασισμένοι : εάν και εφόσον οι συζητήσεις των Πολέμαρχων Αρχηγών τους δεν καταλήξουν, θα πουληθούν πάλι ως πανάκριβα μέταλλα.
***
Οπωσδήποτε, τα Τύμπανα δεν πήγαν με τον ρυθμό των άλλων θορύβων. Έμειναν πίσω, -βαθιά στα συρτάρια με τα λιωμένα Όνειρα : κει, οι Παράτες καταλαγιάζουν συνήθως απρόβλεπτα.
***
Στρατόπεδα που γίνηκαν εκκλησιές ; Ψαλμοί που γίνηκαν Θρόνοι κι αργότερα Προσταγές ; Χλαλοή που κύλησε σ’ ένα Πηγάδι με σάρκες και αίματα π’ αναπνέουν ;
Αυτά τα είδωλα πάνε κι έρχονται. Σαν γυρίζουν από παντού, δεν μοιάζουνε διόλου με κείνα που φεύγουν για πάντοτε.
–
© / 2020 / ΣΠΥΡΟΣ Χ.ΤΑΓΚΑΣ / SPYROS CHAR. TAGKAS / HELLAS -GREECE – E.U
–
