ΑΡΘΡΟ / Μια κρίσιμη καμπή για τον Άνθρωπο! Από τον Τοπικό και Εθνικό Νου, σε μια Παγκόσμια Αναγέννηση…

Μια κρίσιμη καμπή για τον Άνθρωπο!

Από τον Τοπικό και Εθνικό Νου, σε μια Παγκόσμια Αναγέννηση…

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

▪️ Ο σκεπτόμενος άνθρωπος, οφείλει να αναζητήσει τον εσωτερικό του «Κέντρο Άξονα» απέναντι στη βαρβαρότητα ενός ετοιμόρροπου συστήματος. Αυτό που ΠΕΘΑΙΝΕΙ δεν μπορεί να παραμένει ως καρικατούρα· πρέπει να ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ από μια δυναμική εξέλιξη που θα επιτρέψει στον άνθρωπο να κατανοήσει τις κρυμμένες δυνάμεις της φύσης και της δικής του ύπαρξης…

Στο επίκεντρο του σύγχρονου Παγκόσμιου Συστήματος με επίκεντρο τις Η.Π.Α., εξελίσσεται μια ιστορική σύγκρουση δύο θεμελιωδών δογμάτων που δοκιμάζουν τις αντοχές της παγκόσμιας συνοχής. Από τη μία πλευρά, αναδύεται η επιτακτική ανάγκη επιστροφής στο παραδοσιακό «Έθνος-Κράτος», ένα δόγμα που πρεσβεύει την εθνική κυριαρχία ως αναγκαίο ανάχωμα.

Από την άλλη, κυριαρχεί το οικουμενικό μοντέλο της παγκοσμιοποιημένης διασποράς κεφαλαίου και ανθρώπινου δυναμικού. Αυτή η εσωτερική ρήξη στην ισχυρότερη δύναμη του κόσμου (που έχει απλωθεί και περιφερειακά στον Πλανήτη), θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ενότητα και τη σταθερότητα του διεθνούς οικοδομήματος.

Ταυτόχρονα, τα προηγμένα δυτικά «Έθνη-Κράτη», βρίσκονται σε μια παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, υπέρχρεα και εγκλωβισμένα σε παλιές εθνοτικές πληγές που το μεταπολεμικό status quo απέτυχε να επουλώσει. Η «Ευρωπαϊκή Ένωση», που οραματίστηκε, τρόπον τινά, από την «Αιώνια Ειρήνη» του Καντ, αποδεικνύεται ανίσχυρη να αποτρέψει την αναβίωση φαντασμάτων του παρελθόντος.

Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ αυτών ΤΩΝ ΔΥΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ, δημιουργεί μια εκρηκτική ύλη που, αν δεν αναστραφεί έως το 2030 (στην πιο αισιόδοξη εκτίμηση), απειλεί να οδηγήσει σε μια ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΡΡΑΞΗ, μεταξύ εθνών ή και υπερδυνάμεων.

Σε αυτό το σκηνικό κατάρρευσης των θεσμών και των παγκόσμιων μηχανισμών· προστίθεται ο καταλυτικός παράγοντας της τεχνολογικής ανάπτυξης. Μια δύναμη που παρέμενε ελεγχόμενη από το παλαιό status εξουσίας, εκδηλώνεται πλέον ορμητικά, προκαλώντας μια πρωτοφανή ιστορική ζύμωση.

Ο εκφυλισμός των φιλοσοφικών και πνευματικών αξιών που στήριξαν την ανθρώπινη επιβίωση καθιστά αναπόφευκτη τη διαδικασία ενός ριζικού ανασχηματισμού.

Η υφιστάμενη ανισομετρία μεταξύ πνεύματος, ύλης και οικονομίας· καθιστά αυτονόητη την ανάγκη για ένα νέο οντολογικό δεδομένο : Ο «Παγκόσμιος Άνθρωπος»· καλείται να επαναπροσδιορίσει τον πολιτειακό και πολιτικό του τρόπο, ακόμα και την ίδια τη θρησκευτική του συνείδηση, υπερβαίνοντας τις σημερινές μετωπικές συγκρούσεις. Είτε μέσω μιας επώδυνης σύρραξης, είτε, μέσω μιας συνειδησιακής αφύπνισης, η αναγέννηση αυτή είναι νομοτελειακή.

Ο σκεπτόμενος άνθρωπος, οφείλει να αναζητήσει τον εσωτερικό του «Κέντρο Άξονα» απέναντι στη βαρβαρότητα ενός ετοιμόρροπου συστήματος. Αυτό που ΠΕΘΑΙΝΕΙ δεν μπορεί να παραμένει ως καρικατούρα· πρέπει να ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ από μια δυναμική εξέλιξη που θα επιτρέψει στον άνθρωπο να κατανοήσει τις κρυμμένες δυνάμεις της φύσης και της δικής του ύπαρξης.

Η μετάβαση από τον τοπικό στον παγκόσμιο νου δεν είναι απλώς μια επιλογή, αλλά η μοναδική οδός για την επιβίωση και τη δομική μεταμόρφωση της ανθρωπότητας.

*Συμπύκνωση ιδεών και νοημάτων από το ευρύτερο κείμενο-δοκίμιο : «Μια κρίσιμη καμπή για τον Άνθρωπο! Από τον Τοπικό και Εθνικό Νου, σε μια Παγκόσμια Αναγέννηση»· πάνω στο οποίο εργάζομαι συντεταγμένα, ήδη, από το 2019 – 2020.

Εύχομαι, αλήθεια, να διαψευστώ, αλλά, πιστεύω με διακριτά τα σημεία, πλέον, ότι ακριβώς έτσι είναι· και είναι θέμα ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗΣ πια, να δημοσιευτούν αυτές οι απόψεις.